Beton jest materiałem powstającym ze zmieszania cementu, wody i kruszywa o różnym rodzaju uziarnienia oraz ewentualnych domieszek i dodatków. Jako surowiec budowlany uzyskuje swoje właściwości dzięki hydratacji cementu.
Ze względu na zastosowanie różnych proporcji surowców wstępnych, a także rodzaju stosowanego kruszywa do betonu, rozróżniamy kilka jego gatunków. Głównie dzieli się na beton lekki, zwykły i ciężki (http://www.heidelbergcement.com/NR/rdonlyres/8844AEF1-CC6A-44DC-A74E-F67FF19FAFF4/0/Ksi%C4%85%C5%BCeczkaGG2011Rozdzial06.pdf)
Charakterystyka betonu ciężkiego
Zgodnie z normą PN-EN 206-1:2003 ten rodzaj betonu charakteryzuje się gęstością w stanie suchym większą niż 2600 kg/m3. Swój ciężar, a tym samym nazwę, zawdzięcza temu, że do jego produkcji stosuje się kruszywa z minerałów ciężkich lub rud żelaza, np. z kruszyw barytowych. Wyróżniamy tutaj beton magnetytowy, limonitowy, barytowy, hematytowy, żelgrudowy. Ponadto dla podwyższenia ciężaru jego objętości stosuje się wypełniacze metalowe, którymi mogą być m.in. odpady żeliwne czy stalowe w postaci śrutu odpadowego (żeliwnego lub metalowego). Produkcją betonu ciężkiego wysokiej jakości zajmuje się m.in. śląski zakład Contractor.
Beton ciężki pochłania promieniowanie jonizujące, a tym samym stanowi jego bierną osłonę. Jest również odporny na podwyższoną temperaturę. Dzięki wysokiej przewodności cieplnej ogranicza on do minimum miejscowy wzrost temperatury. Podobnie jak inne gatunki betonów, także i beton ciężki daje możliwość kształtowania dowolnych brył ścian osłonowych. Taką możliwość zawdzięcza swojej odpowiedniej urabialności mieszanki betonowej w fazie jej wbudowywania w kubaturę formy szalunkowej. Natomiast jego ciężar pozwala zmniejszyć grubość elementu osłonowego nawet pięciokrotnie w stosunku do betonu zwykłego dla tej samej dawki promieniowania.
Zastosowanie betonu ciężkiego
Ze względu na swoje własności pochłaniające szkodliwe promieniowanie jonizujące znalazł on zastosowanie m.in. przy budowie osłon kabin RTG oraz centrów onkologicznych, a także przy budowie reaktorów i elektrowni atomowych. Obecnie z tego gatunku materiału wykonuje się m.in. stropy i ściany pomieszczeń osłonowych, reaktorów i zbiorników z odpadami promieniotwórczymi.
Duży ciężar właściwy tego rodzaju betonu pozwala na objętościowo zmniejszenie konstrukcji nośnej elementu budowlanego (np. cieńsze stany stropów) w porównaniu do betonu zwykłego, zachowując przy tym wszystkie własności wytrzymałościowe całej struktury budowlanej.
